Posts Tagged ‘Londen’

Erger dan Tsjernobyl

11/01/2013

Afbeelding

Journalist Joris Luyendijk woont en werkt in Londen, waar hij momenteel het financiële district (beter bekend als “The City”) kritisch onder de loep neemt. Zijn grootste talent: zijn vinger op de etterende wonden van de financiële wereld leggen. En dat zijn er nogal wat, zo blijkt. Hieronder een fragment uit zijn laatste column. Het volledige artikel lees je op De Standaard Online.

“Stel je voor dat we na de Tsjernobyl-ramp niet alleen de centrale gewoon weer hadden nagebouwd en aangezet, maar ook het oude management hadden laten zitten.

Dat is in grote lijnen aan de hand met cruciale delen van de mondiale financiële sector, en soms snap ik wel waarom zo veel insiders hier in Londen met zulke minachting spreken over outsiders zoals u en mij. Verdienen we onze uitbuiting niet gewoon, als we dit allemaal maar laten passeren?

Ik spreek erover met Bill Harrington, een gespannen maar evident intelligente Amerikaan van begin vijftig. Hij werkte vele jaren bij Moody’s en voert nu een eenzame strijd tegen de kredietbeoordelaar. Voor wie niet in de terminologie zit: tot de crisis wisten zakenbanken waardeloze hypotheekportefeuilles om te toveren in superveilige beleggingsinstrumenten doordat kredietbeoordelaars zoals Moody’s er een ‘triple A’ waardering aan gaven. Na de implosie in 2008 stelden de kredietbeoordelaars dat ze enkel ‘meningen’ hadden geuit over die producten. Ze hadden dus geen verantwoordelijkheid, laat staan aansprakelijkheid.

Als je dit leest, word je al boos. Maar houd nog wat woede over voor wat volgt. De kredietbeoordelaars werden destijds betaald door dezelfde zakenbanken wier beleggingsinstrumenten ze moesten beoordelen. Vijf jaar later is dit systeem onverminderd van kracht. Degene die destijds Moody’s leidde is nu nog steeds degene die Moody’s leidt. Hij verdient zo’n zes miljoen dollar per jaar.”

Advertenties

Never too old to play

06/07/2010

In het Londense Hyde Park is enkele maanden geleden een openluchtspeeltuin voor 60-plussers geopend. De speelzone staat vol fitnesstoestellen die speciaal ontworpen zijn voor “gentle exercise”, lichaamstraining die niet al te veeleisend is. Elk van de toestellen is toegespitst op een specifiek lichaamsdeel. Dit initiatief moet zestigplussers aanzetten om op een ontspannen manier te werken aan een beter evenwicht, meer flexibiliteit en sterkere spieren. De speeltuin dient echter niet alleen om oudere mensen aan te zetten tot fysieke beweging, het is ook de ideale ontmoetingsplaats voor zestigplussers die sociaal contact met leeftijdsgenoten zoeken.

Madeline Elsdon, woordvoerster van de vereniging die het voorstel op het Londense gemeentehuis indiende, zegt daarover het volgende: ”In the UK there are now more pensioners than children, but there are few facilities for them in our parks. We proposed the playground because many older people find indoor gyms intimidating and expensive and therefore aren’t exercising enough. As well as the physical and mental benefits we hope that the playground will encourage users to socialise and have fun together. People need to stay active, maintain independence and are never too old to play.”

Dergelijke speelzones voor senioren zijn al een tijdje populair in China en enkele Europese steden, zoals Berlijn, dat altijd een trendsetter is geweest. Voor Londen is het initiatief echter een primeur.

De openluchtspeeltuin is alvast een overweldigend succes. Vanaf dag één stond er een lange wachtrij aan de toestellen en sindsdien zie je er de hele dag door vrolijk kakelende senioren met zwierende benen en draaiende heupen. De foto’s spreken voor zich…

The Human Camera

03/07/2010

Onze hersenen hebben ongelooflijke capaciteiten. Bij een gewone mens komen die echter zelden helemaal tot uiting, omdat die hersencapaciteiten verdeeld worden over 1001 verschillende vaardigheden (spreken, lezen, interactie met de omgeving, het indelen van en reageren op allerlei externe stimuli, …). Autisten hebben het vermogen om externe stimuli volledig buiten te sluiten, waardoor ze in staat zijn om alle afleiding van buitenaf te blokkeren en al hun energie op één iets te focussen. De Londense Stephen Wiltshire is zo iemand. Hij wordt ook wel “the Human Camera” genoemd omwille van zijn talent om na een kort uitzicht over een stad, grote delen van die stad volledig uit het hoofd te kunnen natekenen, met een ontstellend oog voor detail. Hij lijkt wel een levende versie van Google Earth.

Als kind was hij stom (in de zin van “niet kunnen spreken”) en interageerde hij amper met zijn omgeving. Op driejarige leeftijd werd de gevreesde diagnose gesteld: Stephen was autistisch. Hij beschikte niet over taal als communicatiemiddel en leefde volledig teruggetrokken in zijn eigen wereldje.
Op vijfjarige leeftijd ontdekten leraars op school dat hij constant zat te tekenen. Hij begon met het tekenen van dieren, ging over op Londense bussen en raakte uiteindelijk gebiologeerd door gebouwen. Zijn leraars wilden hem stimuleren om te leren spreken door af en toe zijn tekenmateriaal weg te nemen, zodat hij verplicht was erom te vragen. Beetje bij beetje begon hij klanken te produceren, tot hij zijn eerste woordje sprak, heel toepasselijk “papier”. Tegen dat hij 9 was, kon hij normaal spreken.

Ondertussen is hij wereldberoemd door zijn overweldigende stadspanorama’s van ondermeer Londen, Sydney, Los Angeles, Toronto, New York en Tokyo.

In onderstaand filmfragment wordt Stephen met een helikopter rondgevlogen boven Rome. Na een vlucht van 45 minuten begint hij aan een tekenrace van maar liefst 3 dagen, waarin hij het grootste deel van de stad volledig uit het hoofd natekent.


Meer tekeningen vind je op zijn site.