Posts Tagged ‘humor’

Hipster Olympics

04/11/2014

De kleine alleenstaande vandaal, daar kijkt niemand naar om!

14/12/2013

In onderstaande sketches van Van Kooten en De Bie, laat Kees Van Kooten zich weer van zijn beste kant zien (heeft hij dan een andere?). Deze keer als Sjon, de alleenstaande vandaal, die zich zwaar tekortgedaan voelt omdat hij geen persoonsverbonden clubkaart krijgt. “Geen politie, geen honden, geen niks! Geen enkele begeleiding voor de alleenstaande vandaal! Hondelulleeeee!”

Crisis? Gewoon betalen!

26/11/2011

“Je hebt altijd wel iemand die haat, je hebt altijd wel iemand die praat, iemand die het niet leuk vindt of iemand die zeurt. Met die mensen moet ik niks te maken hebben, daar krijg je alleen maar negativiteit van terug.”

Braboneger roept op om verantwoordelijkheid te nemen voor de problemen die je zelf hebt gecreëerd en er vooral niet over te lopen zagen. Op het eerste gezicht misschien een gratuite ingesteldheid, maar dat is het zeker niet. Moeite doen om positief te zijn is een keuze en vergt soms inspanning. Lang geleden dat ik nog iemand heb gezien met zo’n positieve, pragmatische, no nonsense attitude. Bovendien is hij ronduit hilarisch om bezig te horen, met zijn Brabants accent en zijn Tourette-achtige woordgebruik. Zijn echte naam is Steven Brunswijk en hij is mijn nieuwe held.

Met dank aan Pieter voor de link.

Bezoek hier zijn site en bekijk hier een interview uit De Telegraaf.

The uniqueness of humans

05/11/2011

Neurobioloog Robert Sapolsky houdt een bevlogen toespraak over de gelijkenissen en verschillen tussen mens en dier. Blijkt dat we toch niet zo ver afstaan van de bavianen, met uitzondering van hier en daar een typisch menselijke eigenaardigheid. Ach, intelligente en grappige mannen met een open geest en een positieve ingesteldheid, wie houdt er niet van.

Superleuk, maar voortaan zonder mij

08/09/2010

Aanstaande zondag is het precies 2 jaar geleden dat de Amerikaanse schrijver David Foster Wallace (1962 – 2008) een eind maakte aan zijn leven. Een slag in het gezicht van de literaire wereld en zijn omgeving, die een ongelooflijk intelligente, gevoelige en aimabele mens verloor. David Foster Wallace werd door The Los Angeles Times uitgeroepen tot een van de meest innovatieve en invloedrijke schrijvers van de laatste 20 jaar.

Gestikt door een grammaticale fout

Toen Wallace als kind een grammaticale fout durfde te maken veinsde zijn moeder steevast een zware hoestbui die bleef aanhouden en steeds erger werd tot hij zijn fout zelf had uitgedokterd en gecorrigeerd. Later schreef hij dat hij het, achteraf bekeken, gruwelijk vond om een kind te laten opgroeien met het idee dat een taalkundige fout zijn moeder kon doen stikken.

Deze absurde anekdote geeft misschien iets meer inzicht in de overdreven zelfbewuste en neurotische persoonlijkheid die David Foster Wallace gaandeweg ontwikkelde. Als student werd al snel duidelijk dat hij hoogintelligent was. Hij was extreem verlegen en had een bijna ongezonde interesse voor complexe filosofie en wiskunde. Na zijn studies kreeg hij een job aangeboden als hoogleraar Engelse literatuur in Claremont, wat hij combineerde met het schrijven van boeken. Zijn eerste roman The Broom of the System (1987) werd overal vol lof onthaald, en met zijn volgende boeken kreeg hij een steeds grotere schare fans achter zich. Typerend voor zijn schrijfstijl was zijn bruisende en originele woordenschat, zijn uiterst scherpzinnige observatievermogen en zijn fijne (vaak zwarte) humor.

Entertainment en depressie

In 1996 verscheen de roman Infinite Jest, een parodie op het Amerika van de toekomst waarin thema’s als populaire cultuur, entertainment, krankzinnigheid, depressie en druggebruik aan bod kwamen. Wallace wist geen raad met de verpletterende media-aandacht die hij kreeg na het verschijnen van dit boek en trok zich terug uit het openbare leven. Al sinds zijn twintigste ging hij regelmatig gebukt onder zware depressies en die zouden hem zijn hele leven blijven achtervolgen. Dankzij antidepressiva slaagde hij er, godzijdank, in om gedurende langere perioden productief te zijn. Op 12 september 2008 verloor hij echter definitief de moed en verhing hij zich in zijn huis in Californië.

The Los Angeles Times riep Wallace uit tot een van de meest innovatieve en invloedrijke schrijvers van de laatste twintig jaar. Een terecht eerbetoon, want slechts weinigen hebben het talent om zulke rake ontledingen te maken van de enorme omwentelingen die onze maatschappij de laatste decennia heeft ondergaan, mede door de opkomst van het internet en de digitale cultuur.

Tip: Ben je van plan één van zijn boeken te lezen, doe jezelf dan een plezier en begin niet met Infinite Jest. Dit boek is nog niet in het Nederlands vertaald, telt 1079 bladzijden (waarvan er 100 uitsluitend aan voetnoten zijn besteed) en heeft een zeer complexe verhaalstructuur en dito woordenschat.

Wel aan te raden (en in het Nederlands vertaald):

  • A Supposedly Fun Thing I’ll Never Do Again (“Superleuk, maar voortaan zonder mij”)
  • The Broom of the System (“De bezem van het systeem”)

Zijn bibliografie vind je op deze pagina.

Hieronder een interview met David Foster Wallace, in 4 delen:

© RC