Posts Tagged ‘fotografie’

Wandelen door Gent – My dreams are nightmares

24/03/2015

my-dreams-are-nightmares

Photo © RC

Wandelen door Gent – A ship is safe in harbor, but that’s not what ships are for.

08/02/2015

Gent visserij valavond

Photo © RC

Wandelen door Gent – The sunlight factory

27/01/2015

Gent - Scheldekaai

Photo © RC

Wandelen door Gent – Birdie

24/01/2015

birdie-II

Photo © RC

Wandelen door Gent – Cycling through rainbows

17/01/2015

meisje-fiets

Photo © RC

Berlinde De Bruyckere II

14/01/2015

Een tweede reeks foto’s van de tentoonstelling van Berlinde De Bruyckere in het SMAK.

Berlinde-De-Bruyckere-35

Berlinde-De-Bruyckere-8

Berlinde-De-Bruyckere-9

Berlinde-De-Bruyckere-11

Berlinde-De-Bruyckere-14

Berlinde-De-Bruyckere-16

Berlinde-De-Bruyckere-34

Berlinde-De-Bruyckere-27

Berlinde-De-Bruyckere-31

Berlinde-De-Bruyckere-30

Berlinde-De-Bruyckere-29

Berlinde-De-Bruyckere-36

Berlinde-De-Bruyckere-32

Berlinde-De-Bruyckere-33

Berlinde-De-Bruyckere-37

Photos © RC

Berlinde De Bruyckere I

10/01/2015

Berlinde-De-Bruyckere-1jpg

Dat de werken van Berlinde De Bruyckere zeer lijfelijk en tactiel zijn merk je meteen als je foto’s van haar werk ziet. Maar niets kan een “live-ervaring” evenaren, dat wordt duidelijk als je een tentoonstelling van haar bezoekt. Berlinde werkt met verschillende materialen zoals hout, was en wol, wat een enorme rijkdom aan kleurschakeringen, geuren en texturen geeft. Daardoor moet je als bezoeker constant de neiging onderdrukken om de werken aan te raken, een neiging die snel en vakkundig de kop wordt ingedrukt door de aanwezigheid van enkele sehr gründliche suppoosten die in de verschillende zalen de wacht houden. En terecht natuurlijk, want mocht iedereen zijn gang gaan bleef er na enkele maanden niets meer over van de sculpturen.

De werken die momenteel in het SMAK te bewonderen zijn, zijn bijna allemaal vervormde, verwrongen en verwonde lichamen die zowel menselijk, dierlijk als plantaardig zijn. De bloedende en gekneusde handen, voeten en rompen maar ook takken, geweien, tentakels en paardenlijven zouden een zeer grimmige indruk geven, ware het niet dat deze broze wezens en ledematen op verschillende plaatsen teder zijn ingepakt en gestut met kussens, dekens en stukjes uitgerafeld textiel. Kwetsbaarheid en lijden maar ook verzorging en troost vormen de kern van haar werk. Daarnaast hangt er ook een selectie schetsen, tekeningen en aquarellen die allemaal in dezelfde sfeer baden. De sculpturen laten echter de grootste indruk achter. Lang geleden dat wij zo’n indrukwekkende tentoonstelling hebben gezien. Nog tot 15 februari in het SMAK in Gent.

Hieronder alvast een eerste reeks foto’s.

Berlinde-De-Bruyckere-6

Berlinde-De-Bruyckere-2

Berlinde-De-Bruyckere-3

Berlinde-De-Bruyckere-4

Berlinde-De-Bruyckere-5

Berlinde-De-Bruyckere-7

Berlinde-De-Bruyckere-15

Berlinde-De-Bruyckere-19

Berlinde-De-Bruyckere-10

Berlinde-De-Bruyckere-20

Berlinde-De-Bruyckere-21

Berlinde-De-Bruyckere-22

Berlinde-De-Bruyckere-23

Berlinde-De-Bruyckere-24

Photos © RC.

Campo Santo II

12/12/2014

CS12

CS11

CS13

CS15

CS19

CS16

CS17

CS14

CS18

CS20

All photos © RC.

Campo Santo I

06/12/2014

Druilerig winterweer heeft 1 groot voordeel: grafzerken worden meteen een pak fotogenieker. Foto’s getrokken op het prachtige kerkhof Campo Santo te Gent.

CS1

CS2

CS3

CS4

CS5

CS7

CS8

CS9

CS10

CS8

All photos © RC.

Tiger don’t be blue

16/04/2014

Lara Gasparotto

Lara Gasparotto heet ze, de nieuwe ster aan ons firmament. Amper 25 jaar, but boy what a talent. Geboren in Luik, waar ze ook afstudeerde aan de École Supérieure des Arts SaintLuc, en vertegenwoordigd door de Antwerpse galerie Stieglitz 19. Frivoliteit en levensvreugde, maar ook onschuld en melancholie maken deel uit van de sfeer van haar foto’s. Ik ga er niet te veel woorden aan vuilmaken, oordeel vooral zelf.

Lara Gasparotto 1

Lara Gasparotto 2

Lara Gasparotto 3

Lara Gasparotto 5

Lara Gasparotto 6

Lara Gasparotto 7

Lara Gasparotto 8

Lara Gasparotto 10

Ondertussen heeft Lara ook twee boeken op haar naam staan: Rivages en Sleepwalk.
Meer van dit fraais kan je bewonderen op haar Tumblr.

Wild and Free

24/03/2013

Afbeelding

Ze heeft iets van Vanessa Paradis in haar jonge jaren, maar dan een pak stouter en vuiler. Charlotte Free, ongetwijfeld één van de meest frisse modegezichten van de laatste jaren.
Haar stijl schommelt ergens tussen kinderlijke onschuld, nonchalante tomboy, trailer trash en fatale lolita, met Barbieroze haren en foute metal T-shirts als haar voornaamste handelsmerk.

Charlotte-Free_Cedric-Buchet-prada

Afbeelding

Afbeelding

charlotte-free-elena-rendina-wonderland

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Liza op schaatsen

13/02/2013

Afbeelding

“Liza op schaatsen” (Behrend Katharina, 1922, Leiden)

Foto: Beeldbank Fotomuseum Nederland

Over schoonheid en horror

05/08/2011

Interessant artikel van Serge van Duijnhoven over “de esthetiek van de horror”. Over hoe je soms prachtige beelden kunt maken van gruwelijke toestanden en welke ethische vragen dit oproept. Het volledige artikel lees je op de site van De Brakke Hond.

“De vraag die zich naar aanleiding hiervan laat stellen, is of het niet verwerpelijk is wanneer we een artistieke uitstalling maken van menselijk lijden? Of is de esthetisering van het gruwelijke ook maar een middel, een vehikel, om een boodschap op een indringender manier onder de aandacht te brengen?
Professor Fred Ritchin, directeur van het experimentele nieuwe-media bedrijf Pixelpress in New York, verkondigde vorig jaar in een reportage van het VPRO-programma Bonanza (april 2002): ‘Sommige mensen beweren dat foto’s van nare dingen niet mooi kunnen zijn. Susan Meiselas maakte bv. in de jaren ’70 in Nicaragua kleurenfoto’s. Critici beweerden toen dat dat niet kon, omdat kleuren oorlog mooi maken. In zekere zin is dat een kunstmatige grens die we creëren. Als je oorlog begint te zien als enkel iets afschuwelijks, dan zul je je er ook nooit mee identificeren, en ben je geneigd je er voor af te sluiten. Want jouw leven is kleur en hun leven is in zwart-wit. Toen Sebastiao Salgado in Afrika werkte, begin en midden jaren tachtig, stierven de mensen in de gebieden die hij bezocht bij massa’s van de honger. Toch hadden de meeste uitgehongerde en uitgemergelde mensen die Salgado fotografeerde in Ethiopië, Soedan en de Sahel, altijd nog een grote waardigheid over zich weten te behouden. En het publiek dat die foto’s zag, zei: ‘dat kun je niet maken! Jouw foto’s zijn te mooi. Deze mensen zijn stervende en moeten er lelijk uit zien.’ En Salgado zei: ‘Waarom? Het zijn mooie mensen. Moeten ze er lelijk uitzien omdat ze lijden?’
De interviewster van het tv-programma, vraagt vervolgens: ‘Maar vindt u ook niet dat sommige fotografen de werkelijkheid misbruiken om schoonheid te creëren?’
Professor Ritchin van Pixelpress neemt even de tijd om na te denken, en antwoordt in bedachtzame bewoordingen: ‘Er loopt altijd een dunne lijn tussen de schoonheid van een beeld (zelfs als dat verwoesting laat zien), en het besef dat iets echt afschuwelijk is.
Een klassiek voorbeeld is George Rodger aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Hij legde de invasie en opmars der Amerikanen vast op film, als fotograaf in dienst van de geallieerden, en werd de eerste chroniqueur van de gruwelen die plaats hadden gevonden in kamp Bergen-Belsen. Zijn foto’s van lijken en gevangenen brachten een schok teweeg aan het thuisfront, dat zulke verschrikkingen nooit voor mogelijk had gehouden. Na het uitvoeren van die opdracht in kamp Bergen-Belsen, wilde hij resoluut stoppen met oorlogsfotografie, omdat hij niet langer ‘mooie beelden van gruwelijkheden’ wilde maken. Maar ook Rodger kon het niet ontkennen, ondanks zijn walging: soms ziet het gruwelijke er prachtig uit. Schoonheid en horror sluiten elkaar beslist niet altijd uit.

Delicate yet sharp, like broken porcelain

30/06/2011

Pale white face,
anxious little eyes.
My pretty porcelain doll
knows she will break
when I drop her.

Vintage doll heads via Regina’s Studio op Etsy.

Big black box

08/05/2011

De Amerikaan John Chiara maakt foto’s met een gigantische zwarte doos (camera obscura) op trailerformaat waar hij zelf moet inkruipen om alles manueel af te stellen. Het fotoproces is omslachtig en tijdrovend, maar levert prachtige floue beelden op die er bijna mystiek uitzien.

Aan flarden

30/07/2010

De Californische fotograaf Alan Sailer heeft zelf een camerasysteem ontworpen waarbij een geweer verbonden is aan de flits van een fototoestel. De objecten die hij wil fotograferen zet hij in een donkere ruimte en door het geweer af te schieten, wordt de flits van de camera met een vertraging van 5 microseconden geactiveerd. Deze zogenaamde hogesnelheidsfoto’s zijn een momentopname van de nanoseconde waarin de kogel het voorwerp doorboort, met zeer spectaculaire beelden tot gevolg. Adembenemend.

Klik op de afbeeldingen voor een groter formaat.

Via deze link kan je een slideshow bekijken op de Flick’r-account van Alan Sailer.

Hier kan je een verzamelposter downloaden met zijn meest spectaculaire foto’s.

Meer uitleg en technische details over high speed photography vind je hier.

Foto’s via www.demorgen.be

Dagboek van een wereldreiziger

02/06/2010

Fotograaf, tekenaar, schilder, dierenrechtenactivist, punker, skater, denker. Sommige mensen, vaak de interessantste, zijn zeer moeilijk te categoriseren. Ed Templeton (1972) is zo iemand en wordt omwille van zijn indrukwekkende veelzijdigheid zelfs een “moderne renaissance-man” genoemd. Zelf houdt hij er niet van dat zijn werk als kunstenaar constant in verband wordt gebracht met zijn carrière als professioneel skateboarder, omdat een dergelijke fysieke activiteit volgens hem niets zegt over wat er in je hoofd omgaat. Zijn werk is echter moeilijk los te koppelen van het skateboarden, aangezien het overgrote deel van zijn foto’s gemaakt werd tijdens de vele reizen die hij sinds zijn achttiende ondernam voor internationale skateboardtoernooien. Door de verveling die onvermijdelijk bij die dagenlange road trips kwam kijken, begon hij op den duur foto’s te maken vanuit de auto van alles wat hij tegenkwam. Zijn analoge camera werd zijn trouwe reisgezel, en eenmaal thuis ontwikkelde hij de filmrolletjes zelf op de traditionele manier, met ontwikkelvloeistof in een donkere kamer.

Sigaretten en tongkussen

De vele tieners die hij als professioneel skateboarder wereldwijd tegenkomt zijn een dankbaar onderwerp voor zijn foto’s. Als skater, punker en maker van street art wordt hij als één van hen beschouwd, waardoor hij zich vrij en onbelemmerd in hun wereld kan voortbewegen. Dat levert grappige beelden op van pubers die hun eerste, onzekere stapjes zetten in de wondere wereld der sigaretten en tongkussen. Verder fotografeert hij toevallige passanten, zichzelf, vrienden, familie, en zijn vrouw en muze Deanna, met wie hij al op 19-jarige leeftijd trouwde. Met de frisse blik van een tiener kijkt hij naar zijn omgeving; kritisch maar zonder vooroordelen registreert hij wat er rond hem gebeurt. Vervolgens krabbelt hij allerlei gedachten en anekdotes op zijn foto’s, wat zijn werk een sterk persoonlijke dimensie geeft. Een soort van visueel dagboek in collagevorm, aangevuld met doordachte kanttekeningen over sociale problemen, armoede, politiek, religie en fundamentalisme.

Van humoristisch tot exhibitionistisch

In het SMAK blikt Ed Templeton terug op de afgelopen 15 jaar met een overzichtstentoonstelling, getiteld The Cemetery of Reason. Het resultaat is een uitgebreide en zeer gevarieerde collectie van foto’s die van speels en humoristisch over intiem en exhibitionistisch naar rauw en hard gaan. Deze wervelende fotostroom wordt aangevuld met schilderijen, houten sculpturen, druipende verf en spetterende kleuren. Als toeschouwer moet je zelf zoeken naar verbanden tussen al het beeldmateriaal en de flarden tekst die op je worden afgevuurd, waardoor de tentoonstelling ook buiten het museum nog een hele tijd blijft hangen. Nog tot 13 juni te bezichtigen in het S.M.A.K..

Boeken met werk van Ed Templeton:

Teenage Smokers (2000)        The Golden Age of Neglect (2002)

Deformer (2008)

De eerste video van Templetons eigen skateboardbedrijf Toy Machine, heel toepasselijk met muziek van Fugazi.

.

Trailer van de documentaire “Beautiful Losers” (2008) van Aaron Rose over jonge outsiders/DIY-kunstenaars uit New York en Los Angeles (met o.a. Ed Templeton)

.