Posts Tagged ‘Afrika’

Roger Ballen: het duistere no man’s land tussen droom en werkelijkheid

27/04/2014

Roger Ballen-2

Momenteel loopt in het Museum Dr. Guislain een fototentoonstelling van Roger Ballen, een Amerikaanse fotograaf die leeft en werkt in Johannesburg (Zuid-Afrika). Hieronder zijn “Asylum of the Birds”, dat ook op de expo te zien is. Een korte film over een rauwe, verontrustende en groteske maar ook intrigerende omgeving waarvan je je afvraagt wat echt is en wat in scène gezet. Dat gevoel illustreert meteen ook de sfeer van de volledige tentoonstelling.

“When I arrive at the asylum and pass the doors, I enter another universe. A world haunting and complex bordering on dreams and reality.”

“This place is untamable. It has its own rules and functions according to its own laws.”

Enkele beelden uit de tentoonstelling:

Roger Ballen, Woman, man and dog, 1995  Roger Ballen-3 roger-ballen-23 Roger-Ballen-Take-Off

Roger Ballen – Reiziger in de Psyche. Nog tot 09/09/2014 in het Museum Dr. Guislain te Gent.

Who needs traffic lights anyway

25/04/2014

De Grote Leugen

15/12/2010

Fotograaf Pieter Hugo (1976) groeide op in Zuid-Afrika ten tijde van de Apartheid (1948-1990). In deze donkere periode was er weinig behoefte aan abstracte kunst: fotografen en andere kunstenaars beschouwden het als hun plicht om de onrechtvaardigheid en de stelselmatige discriminatie zo expliciet mogelijk aan de kaak te stellen. Weinig ruimte dus voor subtiliteit en nuance. Toen het apartheidsregime eindelijk werd afgeschaft, grepen veel kunstenaars terug naar abstractere kunstvormen, zo ook Pieter Hugo. Hoewel hij de toeschouwer wil doen stilstaan bij cultuurgebonden clichés, is het nooit zijn bedoeling om via zijn foto’s De Waarheid te verkondigen. Daarover zegt hij zelf: ”Ik ben wel veel wantrouwiger geworden over fotografie. Je kunt de waarheid nooit helemaal laten zien. Fotografie is de Grote Leugen.”.

Twee van zijn meest geloofde fotoreeksen zijn Nollywood en The hyena & other men.

Afrikaanse zombies

De term Nollywood verwijst naar de Nigeriaanse filmindustrie, die jaarlijks goed is voor een duizendtal films en daarmee verrassend genoeg de derde grootste filmindustrie ter wereld is, na Holly- en Bollywood. Met zijn fotoreeks Nollywood (2008) speelt Pieter Hugo gretig in op allerlei stereotypen over blank en zwart. Zo nemen de geportretteerde Afrikanen gedaantes aan van personages die we zonder erbij stil te staan als typisch westers (en dus blank) beschouwen. Denk aan Afrikaanse zombies, een zwarte Jezus en dito Star Wars-personages. Het resultaat is een reeks macabere foto’s die menig wenkbrauw zullen doen fronsen.

Slangen en hyena’s

Voor zijn andere fotoreeks, The hyena & other men (2007), volgde Hugo gedurende enkele maanden de zogenaamde Hyena Men: een groep rondtrekkende straatartiesten die allerlei exotische dieren (waaronder hyena’s, slangen en apen) africhten en hun boterham verdienen met circusoptredens en de verkoop van medicijnen. Ook hier smelt het journalistieke oog van Pieter Hugo samen met zijn gevoel voor kunst en esthetiek. Het resultaat is een reeks krachtige beelden van de Hyena Men en hun onalledaagse metgezellen.

Op deze site vind je een interessant interview tussen journalist Daniel Bertina en Pieter Hugo en hier vind je meer werk van de fotograaf.

Modern dance styles? I just love a slow foxtrot

16/06/2010

Wie dacht dat alle oudjes in hun schommelstoel voor de open haard zitten te breien en tegen 8 uur ’s avonds in bed kruipen, zit er goed naast. Meet Zelda Kaplan, de 90-jarige club-hopper uit New York!

Everybody’s darling

Zelda lijdt al een hele tijd aan slapeloosheid en heeft er niet beter op gevonden dan uit te gaan tot de zon opkomt en ten vroegste om 2 uur ’s namiddags uit haar bed te kruipen. Ze is gemakkelijk te herkennen aan haar typische kledij met Afrikaanse prints, grote zonnebril en gigantische hoed en is een graag geziene gast in het New Yorkse nachtleven. Zelfs in de hipste clubs wordt ze als een ster onthaald en iedereen wil met haar op de foto. Zelf zegt ze het gezelschap van de jeugd te verkiezen boven leeftijdsgenoten, die naar haar mening iets te veel zeuren over kwaaltjes en fysieke ongemakken.

Van huisvrouw naar feestbeest

La Kaplan is nochtans niet altijd zo’n feestbeest geweest. Ze groeide op in het gemoedelijke New Jersey op een afgelegen boerderij, trouwde voor haar twintigste met een advocaat en enkele jaren later met een dokter. Na een rustig en burgerlijk leven als huisvrouw, scheidde ze eind jaren ’60 van haar tweede man, waarna ze richting New York trok en zichzelf opnieuw uitvond. Ze aanvaardde een baantje als instructrice voor ballroom dancing en begon zich te verdiepen in de Afrikaanse cultuur.

Enkele jaren later besloot ze haar droom waar te maken en ze vertrok voor enkele weken naar Ghana. De vonk sloeg meteen over en sindsdien is ze bijna elk jaar teruggeweest om het Afrikaanse continent rond te reizen. Als overtuigde feministe voelt ze zich geroepen om overal waar ze komt Afrikaanse vrouwen te informeren over hun rechten, anticonceptie en geboortebeperking. Uit elke streek neemt ze enkele rollen textiel met typisch Afrikaanse prints mee, zodat ze thuis weer een paar flitsende nieuwe outfits kan maken.

Een trage foxtrot en een glaasje champagne

Want uiterlijk en elegantie vindt Zelda zeer belangrijk. Dat staat haar ook het meeste tegen aan de hedendaagse jeugd: dat ze er zo onverzorgd en slordig bij lopen. Ook moderne muziek- en dansgenres à la R&B vindt ze maar niets. Daarover zegt ze zelf: “To me, the dancing that young people do in clubs is exercise. There’s no skill involved. And why do they dress like slobs? I like to dress up.” Verder drinkt ze enkel champagne of een glaasje shiraz en zorgt ze dat ze er altijd piekfijn uitziet. Niet voor niets mag ze onder haar schare fans een hele reeks artiesten, modellen en modeontwerpers, zoals Karl Lagerfeld, rekenen. Iedereen ziet haar als een positief rolmodel voor het ouder worden in stijl en daar gaat ze volmondig mee akkoord: ”I want to be an example for young people so they aren’t afraid of growing old and a lesson to old people that you can be productive. You don’t have to sit around and wait for death. I’m a curious person, I want to keep learning until it’s over. And when it’s over, it’s over.”

Tip: als de video hierboven niet meteen afspeelt, gewoon de afspeelknop een beetje naar rechts verschuiven met de muis.

Ronnie rules!

16/05/2010

Getver, dit filmpje kan ik wel 10 keer na elkaar bekijken. Straatmuzikant Ronnie uit Botswana is een prachtvoorbeeld van iemand die de “voorgeschreven” manier van gitaarspelen aan zijn laars lapt en een heel eigen geluid creëert.  Check die vingers!