What you did to that hamster was wrong!

Filmrecensie – Carnage

Met Carnage is Roman Polanski ondertussen aan zijn 19de film toe, en oh boy, het is me er één. Zijn nieuwste prent is gebaseerd op het toneelstuk “Le Dieu du Carnage” van Yasmina Reza en getuigt nog maar eens van zijn kraakheldere inzicht in menselijk gedrag. Carnage is werkelijk op alle vlakken een meesterwerk: zowel qua casting, acteerprestaties, vlijmscherpe dialogen als bloedstollende spanningsopbouw. Een absolute topper voor filmliefhebbers die niet bang zijn voor een even pijnlijke als hilarische confrontatie met hun eigen kleine kantjes.

“Armed with a stick”

Het verhaal begint wanneer de ouders van de elfjarige Ethan (Jodie Foster en John C. Reilly) bezoek krijgen van de ouders van Zachary (Kate Winslet en Christoph Waltz). Ethan heeft namelijk (letterlijk) zwaar op zijn tanden gekregen van Zachary, die hem op het speelplein met enkele welgemikte stokslagen heeft bewerkt. Beide koppels komen samen om een officiële verklaring op te maken en te bespreken wie zal opdraaien voor de kosten van Ethans nieuwe gebit.

Aanvankelijk blijven de gesprekken tussen beide ouderparen nog binnen de grenzen van het sociaal aanvaardbare: de omgang verloopt wat stroef en afstandelijk, maar al bij al blijft het beschaafd. Helaas duurt het niet lang voor dat laagje beschaving dunner en dunner wordt, tot bij elk van de 4 protagonisten finaal de stoppen doorslaan. En eens de doos van Pandora geopend, there’s no way back. Jarenlang opgekropte woede en netjes weggeborgen frustraties komen bovendrijven en bitsige opmerkingen vliegen alle richtingen uit in de knusse woonkamer van de Longstreets (de film speelt zich bijna volledig af in één ruimte).

“I’m a short tempered son of a bitch”

Blijven de koppels aanvankelijk nog trouw aan hun partner en vallen ze en bloc het andere koppel aan, dan komt daar snel verandering in wanneer de vrouwen zich plots tegen de mannen keren en het gesprek uitdraait op een verbeten strijd tussen de seksen. Zo is Penelope het grondig beu dat haar man een gemakzuchtige, brave pantoffel is wiens hele leven in het teken van de Eeuwige Middelmaat staat (hij verkoopt “sanitair toebehoren” en verveelt zijn gasten graag met allerlei oninteressante details over kwalitatief hoogstaande wc-borstels); Nancy kan het dan weer niet verkroppen dat haar man Alan, een gewetenloze advocaat, de hele dag door met zijn Blackberry in de weer is om gewichtige gesprekken te voeren met zijn zakenvriendjes terwijl hij amper omkijkt naar zijn vrouw en kinderen. Alan ergert zich op zijn beurt aan het hysterische gedrag van zijn vrouw die duidelijk een glaasje te veel op heeft en aan Penelope’s moraliserende speeches over Afrika; Penelope begint dan weer bijna te schuimbekken van colère wanneer ze wordt geconfronteerd met de zelfgenoegzaamheid en het gemakzuchtige opportunisme van Alan. Kort samengevat: iedereen wil elkaar de hersens inslaan!

Kots op de salontafel

Wat begint als een nobele verzoeningspoging tussen twee koppels ontaardt al snel in een bitsige strijd, tussen mensen met onverzoenbare levensvisies en tussen echtgenoten die gaandeweg uit elkaar zijn gegroeid omwille van jarenlang onuitgesproken frustraties. Het resultaat is een prachtig schouwspel van losgeslagen emoties en vlijmscherpe dialogen, hier en daar opgeluisterd met een hilarische oneliner (“What you did to that hamster was wrong!”), rondvliegende tulpen en een streepje kots. Of hoe volwassenen underneath it all eigenlijk hun hele leven kleine kinderen blijven. Sit back and watch it derail.   © RC

Te bekijken in cinema Sphinx te Gent.

Advertenties

Tags: , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: