Kill Me Please

Dokter Krüger (Aurélien Recoing) runt een centrum voor zelfmoordbegeleiding in een kasteel aan de rand van een afgelegen dorpje in Frankrijk. Zijn missie: mensen die levensmoe zijn op een waardige manier laten sterven, indien mogelijk na eerst hun laatste wens te hebben vervuld.

Continentaal ontbijtbuffet

Elke dag wordt Dokter Krüger overspoeld met videocassettes van nieuwe zelfmoordkandidaten die hun beslissing uitvoerig motiveren. Het is dan ook een moeilijke taak om een selectie te maken uit de massa aanvragen die hij binnenkrijgt. De uitverkorenen die erin slagen om in de zelfmoordkliniek te worden toegelaten hebben naast hun doodsverlangen nog iets gemeen: ze zijn stuk voor stuk volkomen kierewiet. Zo willen ze niets liever dan sterven, maar wanneer er plots brand uitbreekt in het kasteel vluchten ze allemaal als bange wezels naar buiten. Of ze zagen het personeel de oren van het hoofd omdat er geen continentaal ontbijtbuffet is voorzien. En zo worden zwaarwichtige, pijnlijke scènes constant afgewisseld met ongelooflijk banale situaties. De spanning tussen beide zorgt voor een ongemakkelijk soort hilariteit. Je weet dat het ziek en verdorven is, maar toch gier je het uit.

Vrouw verloren tijdens het pokeren

Een losse greep uit de reeks “patiënten” die de revue passeren: een potige ex-cabaretzangeres met opvallend mannelijke trekken die sukkelt met een ziekte aan haar stembanden (Zazie de Paris), een jong meisje dat stikt als ze niet om de zoveel uur een injectie krijgt toegediend (Clara Cleymans), een norse kerel met een ziekelijke obsessie voor het platstrijken van zijn haar die zijn vrouw heeft verloren tijdens het pokeren (gespeeld door Bouli Lanners, wie anders?) en een schreeuwerige Afro-Amerikaan met een hanenkam en een bontjas (Bruce Ellison). Ook Benoît Poelvoorde is van de partij, al dient hij slechts als lokaas om extra publiek te trekken (hij komt welgeteld 5 minuten in beeld, helemaal in het begin van de film).

Regisseur van deze zwarte komedie is Olias Barco, die samen met Stéphane Malandrin en Virgile Bramly het scenario schreef. Bramly speelt overigens zelf mee in de film als de gelijknamige psychopaat Virgile. Productiehuis van dienst is La Partie Production, dat ook instond voor andere knotsgekke Belgische films als Aaltra (eveneens met Bouli Lanners) en de cultprent C’est arrivé près de chez vous. Sinds deze week is Kill Me Please te bezichtigen in de Vlaamse bioscoopzalen. De film viel al in de prijzen op het Internationaal Filmfestival van Rome en dat is meer dan terecht. Eat your heart out, Jan Verheyen.

Advertenties

Tags: , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: